Miody leśne z Tuczna Drugiego

W dniu 12 lutego 2020 r. Lista Produktów Tradycyjnych, prowadzona przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, powiększyła się o kolejny produkt z województwa zachodniopomorskiego - Miody leśne z Tuczna Drugiego. To 55 produkt z naszego województwa wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych.

Miody leśne z Tuczna Drugiego - wniosek złożony do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego przez Winfrieda Kriona z Tuczna Drugiego.

Pod nazwą miody leśne z Tuczna Drugiego wytwarzanych jest dziewięć rodzajów miodów: czeremchowy, głogowy, akacjowy, wrzosowy, nawłociowy, lipowy, spadziowy iglasty i spadziowy liściasty oraz wielokwiatowy (mieszanka powyżej wymienionych rodzajów miodu leśnego). Aby uzyskać miody leśne pasieki ustawiane są tylko w lasach okolic Tuczna Drugiego. Charakterystyczną cechą gminy Tuczno jest wysoki stopień zalesienia, który od zawsze sprzyjał prowadzeniu na tym terenie bartnictwa, a później pszczelarstwa.
W związku z wydarzeniami okresu II wojny światowej i niemal stuprocentową wymianą ludności w okresie powojennym możemy mówić o przerwaniu ciągłości tradycji pszczelarskich na tym terenie. Pośród powojennych pionierów znalazło się wielu pszczelarzy, którzy bardzo szybko zajęli się odbudową hodowli pszczół w tym regionie. Już w 1946 r. powołane zostało wałeckie Koło Pszczelarzy, do którego należeli również tuczyńscy pszczelarze, a w latach 70 XX w. wyodrębniło się Koło Miejskie w Tucznie. Pionierem wśród pszczelarzy Tuczna Drugiego był leśniczy, który w latach 60. XX w. założył niewielką pasiekę.
W krótkim czasie stało się to bardzo popularnym zajęciem w osadzie. W następnych latach, na 10 gospodarstw wchodzących w skład miejscowości w 6 usytuowane były pasieki. Wyjątkowe położenie osady
– niewielkie zurbanizowanie terenu, mała ilość pól uprawnych, otoczenie lasów, występujące nieużytki
i rosnąca wokół roślinność – zarówno dawniej, jak i dziś dostarcza pszczołom wyjątkowych pożytków, które przekładają się na jakość miodów z Tuczna Drugiego. Wyjątkowość tych terenów zauważyli również okoliczni pszczelarze, którzy przez lata przywozili ule na pożytki, aby uzyskać miody leśne. W celu zapewnienia jak najmniejszej ingerencji człowieka i zachowania tradycyjnej, naturalnej hodowli pszczół niewiele też zmieniło się w samym procesie produkcji miodu. Należy przy tym podkreślić, że pasieka z której pochodzą miody leśne z Tuczna Drugiego bazuje na ulach pochodzących z wcześniejszych pasiek stacjonujących na tym terenie. Od wielu lat są one remontowane, naprawiane, ale nie wymieniane.