W dniach 3-4 października 2011 r. odbyła się w Szczecinie Międzynarodowa Konferencja pn. „Rolnictwo ekologiczne we Wspólnej Polityce Rolnej po 2013 roku” zorganizowana przez  Województwo Zachodniopomorskie. W trakcie obrad przedstawiciele regionów partnerskich województwa zachodniopomorskiego z Bawarii, Meklemburgii-Pomorza Przedniego, Girondy, Loary Atlantyckiej i Skanii wspólnie z krajowymi reprezentantami sektora rolnictwa zaprezentowali swoje doświadczenia w zakresie rolnictwa ekologicznego.
Elementem wspólnym wskazanym przez przedstawicieli wszystkich regionów jest systematyczny wzrost produkcji metodami ekologicznymi związany zarówno ze wzrostem spożycia produktów ekologicznych jak i dbałości o środowisko. Jak podkreślali wszyscy uczestnicy, proces ten odbywa się pomimo kryzysu gospodarczego i związanego z tym spadku siły nabywczej konsumentów. Wskazuje to wyraźnie na wzrost społecznego zapotrzebowania na żywność naturalną i zdrową. Dodając do tego korzyści środowiskowe uczestnicy debaty nie mieli wątpliwości, że należy dążyć do dalszego rozwoju gospodarowania metodami ekologicznymi.
Jako celową i konieczną uznano także potrzebę utrzymania dopłat rekompensujących podwyższone koszty produkcji ekologicznej i obniżone przychody z tytułu niższej wydajności. Zwracano przy tym uwagę na ukryte korzyści długookresowe wynikające z ograniczenia degradacji gleby i zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska. To co różni państwa „starej” Unii i nowoprzyjęte, w tym Polskę, to ukształtowany historycznie zróżnicowany poziom dopłat. Polska domaga się równego traktowania i dlatego wnioskuje o zrównanie wysokości dopłat. W stanowiskach pozostałych uczestników konferencji usłyszeć można było dużo ostrożności w tym temacie.
Sporo miejsca w przeprowadzonej dyskusji zajął także temat sposobu dystrybucji dopłat. Wskazano różnice pomiędzy pierwszym i drugim filarem w poszczególnych krajach. Pani Zofia Krzyżanowska podkreślała, że zgodnie ze stanowiskiem Polski, to drugi filar jest gwarantem modernizacji i rozwoju gospodarstw, w tym ekologicznych, natomiast płatności pochodzące z pierwszego filara podnoszą jedynie wartość ziemi i nie służą zmianom prorozwojowym.
Nie uniknięto także dyskusji na temat miejsca GMO w rolnictwie. Dały się tu zauważyć różnice w podejściu do tematu. Skutecznymi przeciwnikami są tu Francuzi, którzy wprowadzili u siebie zakaz. W Polsce środowiska związane z rolnictwem ekologicznym zabiegają o taki zakaz. Obawy budzi zapewnienie jakości żywności produkowanej z wykorzystaniem modyfikowanych roślin oraz możliwość uzależnienia się od monopolizujących rynek dostawców nasion.
Poruszono także wiele innych zagadnień istotnych dla rozwoju rolnictwa ekologicznego, np. sposoby dystrybucji i tworzenia rynków zbytu, czy barier rozwoju pszczelarstwa. Na postulat zgłoszony przez Pana Jana Radomskiego zareagowała Pani Zofia Krzyżanowska proponując kontynuację rozmów po przygotowaniu szczegółowych danych dotyczących stanu pszczelarstwa w województwie zachodniopomorskim przez Wydział Rolnictwa i Rybactwa Zachodniopomorskiego Urzędu Marszałkowskiego i przekazaniu ich do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Podsumowaniem konferencji była dyskusja na temat kształtu rolnictwa ekologicznego w ramach Wspólnej Polityki Rolnej po 2013 roku. Pani Zofia Krzyżanowska, Radca Generalny w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawiła stanowisko Rządu Polskiego dotyczące WPR po roku 2013, obejmujące również rolnictwo ekologiczne.
Konferencji towarzyszyła prezentacja i degustacja wyrobów ekologicznych z województwa zachodniopomorskiego oraz występy zespołów reprezentujących powiaty przodujące w rozwoju rolnictwa ekologicznego (drawski, koszaliński, szczecinecki oraz świdwiński) i najmłodszej szczecińskiej uczelni – Akademii Sztuki.
Konferencja odbywała się pod honorowym patronatem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezydencji Polski w Radzie Unii Europejskiej w 2011 r. przy wsparciu finansowym KSOW oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Banku Spółdzielczego w Gryficach i firmy FOSFAN SA.

Patroni medialni:

Galeria